Terapia manualna

Pinopresura to polska, nieinwazyjna i stosunkowo nowa metoda terapeutyczna, łącząca medycynę konwencjonalną z medycyną alternatywną. Pinopresura zaliczana jest do terapii odruchowych, które wykorzystują możliwości samo-naprawcze organizmu. Polega ona na uciskaniu i stymulowaniu określonych punktów na ciele przy pomocy specjalnych miedzianych gwoździ zwanych PIN-ami, oraz KAT-ów przypominających tępe noże. Pinopresura wywiera pozytywny wpływ na sferę psychiczną oraz fizyczną, zmniejsza napięcie mięśni i pobudza krążenie krwi.

Wskazania:

• dolegliwości mięśniowo–powięziowe, stany po urazach;
• terapia blizn;
• niektóre choroby neurologiczne;
• ograniczenie zakresu ruchomości w stawach kończyn i kręgosłupa
• bóle głowy;
• problemy o podłożu psychosomatycznym.

Terapia wisceralna (trzewna) to specjalna technika masażu wykonywana na przedniej powłoce jamy brzusznej. Wiele dolegliwości w organizmie, pozornie niezwiązanych z układem pokarmowym, może mieć swoją przyczynę w zastojach żylnych i limfatycznych narządów wewnętrznych lub przestrzeni, która je otacza. Zastoje prowadzą do niedotlenienia oraz niedokrwienia ważnych organów w naszym ciele. Ze względu na to, że otoczone są tkankami miękkimi, może wzrosnąć również ich napięcie, które wpływa niekorzystnie na metabolizm oraz ogólną sprawność, wydolność i odporność organizmu rozumianą jako zdrowie. Również niewielkie zmiany położenia narządów wewnętrznych wskutek urazów, przeciążeń, wysiłku fizycznego czy infekcji – mogą sprzyjać różnym dolegliwościom w ciele człowieka np. bóle odcinka lędźwiowego kręgosłupa czy barków.

Wskazania:

• zaburzenia trawienia i metabolizmu;
• wzdęcia;
• zgaga;
• refluks, przepuklina;
• zaparcia, nietolerancja pokarmowa;
• utrudnione odchudzanie;
• bóle stawowe i kręgosłupa pochodzenia trzewnego.

Technika Bowena jest manualną metodą terapeutyczną stosowaną w leczeniu dolegliwości bólowych spowodowanych urazami, zaburzeniami, chorobami lub stresem. Istotą terapii Bowena jest wykonywanie miękkich, delikatnych i nieinwazyjnych ruchów, w wyniku których dochodzi do nieznacznego tylko ucisku powięzi w ściśle określonych punktach ciała raz na 5-10 dni. To właśnie użycie minimalnej siły odróżnia leczenie metodą Bowena od klasycznych zabiegów fizjoterapeutycznych, a także masażu. Wywołuje to kaskadę procesów samonaprawczych organizmu, począwszy od zwolnienia różnego typu blokad i napięć, a kończąc na regeneracji tkanek. Delikatne manipulacje czynione dłońmi terapeuty wywołują wibracje, które poprzez system nerwowy przenoszone są do mózgu i stymulują układ przywspółczulny AUN, co zapoczątkowuje cykl działań naprawczych. Dlatego metodę tę określa się obrazowo mianem programowania neuromięśniowego.

Wskazania:

• bóle mięśniowo-szkieletowe pleców, szyi, kończyn;
• migreny, bóle głowy o niewyjaśnionej etiologii;
• napięcia o podłożu emocjonalnym, stresowym;
• MPD, SM, ADHD;
• reumatoidalne zapalenie stawów;
• zaburzenia krążenia;
• zastoje i obrzęki limfatyczne;
• kolka u niemowląt;
• moczenie nocne u dzieci.

Filozofia osteopatii:
– organizm stanowi integralną całość,
– budowa ciała i procesy w nim zachodzące są wzajemnie
powiązane,
– organizm posiada zdolność do autoregulacji, samoleczenia i
utrzymania równowagi (homeostazy).

Osteopata wykorzystuje wiedzę z anatomii, fizjologii oraz diagnostykę kliniczną w celu zlokalizowania pierwotnej przyczyny dysfunkcji organizmu człowieka i zaplanowania odpowiedniego postępowania leczniczego.

Osteopatie można wykorzystać do leczenia takich dolegliwości jak:

• dolegliwości bólowe kręgosłupa, kończyn, jamy brzusznej;
• mrowienia, drętwienia, zaburzenia czucia kończyn;
• urazy sportowe;
• ograniczenia ruchomości stawów;
• rwa kulszowa;
• dolegliwości trawienne;
• stany przed i pooperacyjne narządu ruchu;
• stany po złamaniach, zwichnięciach, skręceniach, uszkodzenia więzadeł;
• bóle głowy.

Terapia czaszkowo–krzyżowa jest jedną z najbardziej delikatnych form terapii osteopatycznej. Podstawowym założeniem metody jest regulacja przepływu płynu mózgowo rdzeniowego. Polega na delikatnej manipulacji i uciskaniu punktów w obrębie czaszki, miednicy, przepony, klatki piersiowej oraz kości krzyżowej.

Wskazania:

• Terapia stosowana jest w przypadku dysfunkcji i zaburzeń zarówno o podłożu somatycznym, jak również psychicznym

Terapia manualna szkoła niemiecka jest koncepcją badania i leczenia oraz profilaktyki ukierunkowaną na leczenie pacjentów z tzw. odwracalnymi zaburzeniami narządu ruchu. Zaburzenia odwracalne to zmiany strukturalne możliwe do usunięcia przy wykorzystaniu metod fizjoterapeutycznych dotyczących mięśni, stawów, nerwów. Terapia manualna i system jej prowadzenia wiąże się przede wszystkim z obszernym wywiadem i dokładnym, szczegółowym badaniem, co pozwala odnaleźć zaburzone struktury, stwierdzić stopień ich uszkodzenia oraz przeanalizowaćmechanizm pojawienia się dolegliwości. W rezultacie pozwoli to na skuteczne wyeliminowanie przyczyny zaburzeń oraz zastosowanie specjalnych ćwiczeń w celu redukcji ryzyka nawrotu.

Jest to specjalistyczna technika która ma szerokie zastosowanie w zakresie korekcji funkcji i mobilności stawów, efekt wykonanej terapii pozytywnie oddziałuje na układ nerwowy, krwionośny, limfatyczny oraz mięśniowo-szkieletowy. W przypadku technik krótkodźwigniowych HVLA, manipulacje w obrębie kręgosłupa wykonuje się przede wszystkim na stawach międzywyrostkowych. Metoda skierowana jest do wszystkich pacjentów, którzy walczą z różnego rodzaju uporczywymi dolegliwościami bólowymi i którzy mają problemy z utrzymaniem pełnej sprawności fizycznej.

Technika mająca za zadanie zapobiec bólowi oraz zmianom ruchomości w układzie kostnym, mięśniowym i stawowym. Dzięki manualnej mobilizacji możliwe jest przywrócenie pełnego zakresu ruchów w stawie, zapobieganie zesztywnieniom i eliminacja dolegliwości bólowych. Masaże funkcyjne, poprzeczne, zmniejszają tkliwość mięśni, powodują rozluźnienie, a także uruchamiają procesy przeciwzapalne. Zastosowanie ćwiczeńpozwala na wzmocnienie mięśni, których zadaniem jest stabilizacja kręgosłupa. Wykorzystywane są techniki mobilizacji biernej, czyli bez czynnego udziału pacjenta. Stosując tą terapię możliwa jest dokładna diagnoza w obrębie stawów obwodowych i kręgosłupa.

Brian Mulligan opracował, a następnie opublikował zasady stosowania takich technik jak „NAG”, „SNAG”, „odwrotne NAG” oraz mobilizacje połączone ruchem tzw. techniki „MWM” i wiele innych. Są to techniki działające bezpośrednio na stawy, a pośrednio na układ nerwowo-mięśniowy. Atutem koncepcji Mulligana jest bezbolesność wykonywania terapii, co zapewnia komfort i bezpieczeństwo zarówno pacjenta jak i terapeuty, stosowanie pozycji w naturalnym obciążeniu ciężarem ciała pacjenta i aktywnego udziału podczas mobilizacji. Metoda ta, jako oryginalna sama w sobie, ma niektóre wspólne elementy z technikami wg Kaltenborna, Maitlanda oraz Positional Release Techniques.

Koncepcja Mulligana zakłada, m.in:

• całkowitą bezbolesność podczas stosowania technik mobilizacyjnych;
• funkcjonalne obciążenie powierzchni stawowych siłą grawitacji;
• łączenie ruchu biernego, mobilizacyjnego w płaszczyźnie powierzchni stawowych z czynnym ruchem kątowym w tym samym stawie.
• stosowanie docisku na końcu zakresu bezbolesnego ruchu;
• wykonanie odpowiedniej liczby powtórzeń wyżej wymienionej procedury terapeutycznej;
• polecenie „zadania domowego” dla pacjenta, polegającego na wykonywaniu indywidualnie dobranych specjalistycznych ćwiczeń;